تربيت اجتماعي:

 

گرايش به اجتماع يكي از ويژگيهاي انسان است

 

كه به اعتقاد بعضي ريشه در آفرينش او دارد

 

چناچه درباره آن گفته اند:   (الانسان مدني بالطبع)

 

و به اعتقاد بعضي انگيزه آن جبر و اضطرار است

 

همچنان كه گروهي ديگرمنشاء آن را عقل و تدبير

 

دانسته و گفته اند:انسان با قدرت حسابگري به اينجا

 

رسيده كه در مشاركت و همكاري اجتماعي بهتر

 

ميتواند از مواهب زندگي برخوردار شود.

 

در اين مساله سه نوع تفكر وجود دارد:

 

فطري ،اضطراري ،انتخابي

 

آنچه از آيات قرآن بر مي آيداين است كه

 

اجتماعي بودن انسان در متن خلقت و آفرينش او پي ريزي

 

شده است ، هرچند ضرورتهاي حياتي انسان و تامين حوايج

 

 او از طريق اجتماع را نيز نمي توان ناديده گرفت

 

براي مثال آيه 14 سوره حجرات و آيه 213 سوره بقره.

 

 كه فلسفه بعثت پيامبران را جهت رفع اختلاف ناشي

 

از هوا و طغيان ، مورد تاكيد قرار گرفته ميدهد

 

روابط اجتماعي يكي از چهار نوع رابطه ايست كه فلاسفه

 

براي انسان قايل شده اند كارشناسان تربيتي نيز از

 

 بعد اجتماعي تربيت سخن گفته اند

 

مفهوم تربيت اجتماعي:

تربيت اجتماعي پرورش و هدايت فرد است

 

به گونه اي كه با تمايل عاطفي به زندگي اجتماعي

 

مسئوليت الهي و انساني خود را ايفا ميكند و ضمن

 

پايبندي به حقوق متقابل از شرايط مساعد و تعامل

 

اجتماعي براي رشد و تكامل خويش بهره گيرد.

 

برخلاف پاره اي از مكاتب كه راه افراط و تفريط را پيموده

 

و اصالت را به فرد يا جامعه ، بتنهايي ، داده و نقش

 

ديگري را ناديده گرفتند ، اسلام با ارزش نهادن به (فرد)

 

و (جامعه) و با توجه به نقش و تاثير متقابل آنها - از يك

 

سو به پرورش شخصيت افراد و ايجاد تعادل ميان نيروها

 

و استعدادهاي آنان ميپردازد و به اهداف مشترك انساني

 

همسويي مي بخشد و از سوي ديگر نقش محيط و روابط

 

را لحاظ كرده اند يا ايجاد شرايط مناسب اجتماعي و

 

 تعادل بخشيدن به نيروهاي گروهي زمينه رشد فردي و

 

 جمعي را در ابعاد مادي و معنوي فراهم ميسازد .

 

نقش روابط اجتماعي در شكل گيري اخلاق و ارزشهاي

 

 انساني نيز انكار ناپذير است . به گفته كارشناسان تربيتي

 

، رشد اخلاقي تا حدود زيادي به رشد و تكامل اجتماعي

 

 بستگي دارد و دگرگوني آن تحت تاثير ميزان علاقه ايست

 

كه فرد نسبت به معيارها و ارزشهاي معمول نشان ميدهد

 

 از طرف ديگر اين رشد به رشد ديني و ميزان علاقه فرد به

 

آداب و رسوم و واكنشهاي او در مقابل خير و شر بستگي

 

دارد ادراك افراد نسبت به افراد ديگر ، ارزش قائل شدن

 

براي ايشان و دوستي باآنان ، اطمينان و اعتماد و محبت

 

نسبت به منسوبان خود ، همگي بر چگونگي و ميزان توجه

 

او به اجتماع و ايمانش به مبادي آن مربوط است.

 

 

 

معلمان مخصوصا" بخوانند

بر موضوعات کلیک کنید:

 

فهرست مطالب

تربیت اجتماعی

محیط اجتماعی

محیطهای آموزشی